„Robi to za każdym razem, gdy ból staje się silny” – powiedział.
Spojrzałem na delikatną gwiazdę, starannie złożoną z jasnoniebieskiego papieru.
„Myśli, że jeśli zarobi tysiąc” – kontynuował cicho mój mąż – „powiesz, że
Te słowa uderzyły mnie jak cios w pierś.
Poczułem gulę w gardle, gdy spojrzałem w stronę łóżka.
Jego oczy szeroko się otworzyły, gdy usłyszał mój głos.
Gdy mnie zobaczył, na jego chudej twarzy pojawił się delikatny uśmiech.
„Wiedziałem, że przyjdziesz” – powiedział słabo.
Moje serce zostało złamane.
“Zawsze wracasz.”
Bolało.
Bo tego nie miałem.
Nie, kiedy po raz pierwszy zachorował.
Nie, gdy lekarze stwierdzili, że białaczka jest agresywna.
Nie, skoro powiedzieli, że nie mamy czasu do stracenia.
Tylko dla zobrazowania
, powoli podszedłem do łóżka i ostrożnie wziąłem go za rękę, bo bałem się, że zrobię mu krzywdę.
Jego palce wydawały się takie małe w moich.
